Nieuws

“Het gaat niet om geld, maar om respect”

vrijdag 23 oktober 2020    Dit artikel delen
interview zorgbonus

Zzp’er Marloes Tiggelaar werkte tijdens de eerste golf van coronabesmettingen als verzorgende IG in Brabant. Nota bene in Tilburg: dé brandhaard van dat moment. Als blijk van waardering voor haar inzet heeft het kabinet ook voor Marloes een zorgbonus van 1000 euro klaarliggen. Maar dan moet die wel worden aangevraagd door de zorginstelling die haar inhuurde.

“En dat hebben ze dus niet gedaan”, vertelt Marloes die kwaad en zwaar teleurgesteld is. “Weet je wat ze als redenen opgeven? Dat het te veel papierwerk oplevert. En dat ze bang zijn dat zzp’ers de bonus vaker dan één keer opstrijken, omdat ze voor meerdere opdrachtgevers hebben gewerkt. Het is schandalig in hoofdletters. Ze moeten echt met wat beters komen.”

Heel heftig

Marloes begon in januari op de gesloten afdeling van de instelling die haar inhuurde. Nadat eerst het norovirus buiten de deur werd gewerkt, sloeg niet veel later corona toe. Genadeloos hard. Bewoners op de eerste verdieping overleefden het bijna allemaal, maar op de begane grond bijna niemand. “Het was heel heftig”, blikt Marloes terug. “Één vrouw zal ik nooit vergeten: ze was licht dementerend en werd positief getest. Een uur later kreeg ze zuurstof toegediend en weer een uur later morfine. Ik heb haar continu in m’n armen gehad, omdat ze anders alleen zou sterven. Zonder familie om haar heen.”

Gedraaid op zzp’ers

Het was een zware tijd. Er was onvoldoende beschermingsmateriaal. Personeel zonder koorts móést komen opdraven, terwijl de uitslag van de coronatest nog niet binnen was. En waar je ook keek: overal vloeiden de tranen. Het maakt het antwoord van de zorginstelling op Marloes’ vraag over de bonus nog moeilijker te verkroppen. “Vooral omdat ze júíst op zzp’ers gedraaid hebben”, reageert de 48-jarige Roosendaalse. “Ik denk dat we wel met z’n vijftienen waren. Wat als ze het zonder ons hadden moeten doen? Dan waren ze allang omgevallen. We werkten keihard en maakten tientallen overuren. Dit voelt als een keiharde trap na.”

Waardering

Toen Marloes voor het eerst van de zorgbonus hoorde, reageerde ze sceptisch. Het voelde als een goedmakertje. Veel liever had ze gezien dat er paar maanden eerder voor voldoende veilig materiaal was gezorgd. “Dáár zou waardering uitspreken”, laat ze weten. “Het gaat niet om het geld, maar om respect. Wat mij betreft gaat de bonus naar de horeca, want die hebben het veel harder nodig.”

Marloes werkt inmiddels al enige tijd voor een zorginstelling in Rotterdam, waar ze hun waardering voor zzp’ers wél toonden door de zorgbonus ook voor hen aan te vragen. “Ik vraag me overigens ook af of de Raad van Bestuur van de zorginstelling waarvoor ik begin dit jaar werkte überhaupt weet wat er gaande is”, vertelt Marloes. “Die heb ik namelijk leren kennen als heel zachtaardige mensen.”

De pen in

Hoewel de duizend euro haar dus eigenlijk gestolen worden, blijft Marloes strijden voor erkenning. Om gehoord te woorden, nam ze succesvol contact op met brancheorganisatie SoloPartners. Ook is ze al meermalen de pen ingeklommen. “Behalve naar de zorginstelling heb ik een mail gestuurd naar het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, minister Hugo de Jonge en SP-leider Lilian Marijnissen. Intussen heeft het ministerie me beloofd dat ze er bij me op terugkomen. Ondertussen zet ik door. Voor mezelf en voor alle zzp’ers die op deze manier afgedaan worden.”

Dit artikel delen