Nieuws

Update (niet-)gecontracteerde zorg door zelfstandigen

dinsdag 3 november 2020    Dit artikel delen
(niet-)gecontracteerde zorg

Duizenden zorgprofessionals werken noodgedwongen zonder contract voor eigen cliënten. Zij sluiten een zorg- of behandelovereenkomst af met de verzekerde en bieden zorg op persoonlijke titel. Nadat de zorg geleverd is en de rekening is ontvangen stuurt de verzekerde deze naar zijn of haar zorgverzekeraar. Het recht op deze niet-gecontracteerde zorg staat onder druk. SoloPartners maakt zich hard voor het behoud van deze financiering en streeft naar het verruimen van gecontracteerde zorg. Hoe staat (niet-)gecontracteerde zorg ervoor?

lid worden

Wetsvoorstel afschaffen vrije artsenkeuze voorlopig van de baan

Het wetsvoorstel ‘Bevordering contractering’, dat tot doel had om niet-gecontracteerde zorg verder te beperken, is voorlopig van de baan. Het beperken van niet-gecontracteerde zorg in de wijkverpleging en GGZ bleek zo eenvoudig nog niet, doordat groepen zorgprofessionals een stevige lobby tegen het wetsvoorstel lanceerden. Ook SoloPartners heeft hieraan bijgedragen. We schreven eerder dit jaar bijvoorbeeld dit goed gelezen artikel met 10 kritische vragen over het wetsvoorstel. We proberen met die vraag los te komen van de aannames en oneliners over niet-gecontracteerde zorg die continu de wereld in geslingerd worden.

De minister heeft uiteraard een eigen uitleg bij de reden van het afzien van het wetsvoorstel. Het aandeel niet-gecontracteerde zorg in de wijkverpleging loopt steeds verder terug (van 9% in 2018 naar 5,7% in 2019) en dat heeft ‘de noodzaak afgevlakt’ om het plan in te dienen. Oftewel, de maatregelen om niet-gecontracteerde zorg terug te dringen werken voldoende voor de minister. Voor de GGZ zou het wetsvoorstel te vroeg zijn, omdat ‘de cijfers over 2019 pas in 2021 bekend worden’. Wel houdt de minister een slag om de arm en geeft hij aan dat er alsnog een wetsvoorstel ingediend zou kunnen worden als de cijfers aan niet-gecontracteerde zorg oplopen. Wordt vervolgd.

Kort geding cessieverbod in november

Eén van de manieren waarop niet-gecontracteerde zorg de kop ingedrukt is, is het zogenaamde ‘cessieverbod’ door zorgverzekeraars. Met een akte van cessie droeg de verzekerde het recht op vergoeding door de zorgverzekeraar over aan een niet-gecontracteerde zorgaanbieder. De zorgprofessional kon dan, namens de cliënt of patiënt, rechtstreeks de zorg declareren bij de zorgverzekeraar. Inmiddels hebben de grote vier zorgverzekeraars de afgelopen jaren een ‘cessieverbod’ ingesteld en moéten zorgprofessionals hun rekening dus bij de verzekerde indienen. Dit levert allerlei problemen op voor zorgprofessionals, zeker als de verzekerde de regie over de eigen bankrekening slecht weet te voeren. Daar wordt immers het geld voor de zorgprofessional op gestort. Op 26 november 2020 dient het kort geding tussen Stichting Handhaving Vrije Artsenkeuze en de ‘Big 4’ aan zorgverzekeraars.

Aanpassen indicatiestellingen leidt tot vervolgschade

Een andere manier waarop zorgverzekeraars het aandeel niet-gecontracteerde zorg terugduwen in de wijkverpleging, is via het aanpassen van de indicatiestellingen. Dit is inmiddels al enige tijd aan de hand en onderzoek laat zien dat zorgverzekeraars structureel over de indicatiestelling van de wijkverpleegkundige heen stappen. De eerste contouren van waar dat toe leidt worden inmiddels duidelijk. Als je als zorgverzekeraar noodzakelijke zorg zonder overleg met de wijkverpleegkundige doorstreept, dan loopt de cliënt hier op een gegeven moment schade door op.

Wekelijks krijgen wij signalen van gefrustreerde (zelfstandige) wijkverpleegkundigen die niet begrijpen waarom er zo ingegrepen wordt in hun vak. Als brancheorganisatie verwijzen wij hen door naar hun beroepsorganisatie, omdat daar het vak wijkverpleegkundige centraal staat. Het aantal wijkverpleegkundigen die op deze wijze niet meer wil werken loopt overigens terug en dit leidt tot problemen als je een indicatiestelling nodig hebt.

Restitutiepolis verder onder druk

Misschien heb je ons artikel een paar weken geleden al gelezen. Voor zorgprofessionals die zonder contract werken, maar toch een degelijke vergoeding voor hun werk willen ontvangen, biedt de restitutiepolis een uitkomst. Deze zorgverzekeringspolis betaalt 100% uit van het marktconforme tarief. De cliënt weet dus dat ze alles vergoeden en de zorgverlener weet dat het tarief gezond is om van rond te komen. Deze manier van werken bevalt zorgprofessionals goed en in het verleden waren er zorgverzekeraars die uitsluitend restitutiepolissen aanboden. Dat het aantal zorgverzekeraars dat zuiver werkt met een restitutiepolis terugloopt lees je in dit artikel. Kamervragen en antwoorden over dit onderwerp vind je hier. Het komt erop neer dat de beweging van zorgverzekeraars tot nu toe binnen de kaders valt.

Contractering kleinschalige zorgaanbieders: niet meer, maar minder

We halen nog even dit artikel uit mei dit jaar aan, omdat deze situatie ongewijzigd is. Het hoofdlijnen akkoord wijkverpleging 2019 – 2022 is eind dit jaar op de helft van haar termijn. In dat akkoord stond onder meer dat “aanbieders, inclusief kleine zorgaanbieders, die zorg van goede kwaliteit op doelmatige wijze leveren kunnen deelnemen aan het contracteerproces.” Het inkoopbeleid van zorgverzekeraars voor 2021 laat een heel ander beeld zien: de mogelijkheden voor kleine zorgaanbieders om een contract te krijgen nemen verder af. Deze ontwikkeling ligt in lijn met het beeld van vorig jaar, waarin ook geen enkele toenadering is gezocht richting kleinschalige zorgaanbieders.

Experiment alternatieve bekostiging wijkverpleging

Tenslotte een interessante en positieve beweging aan de kant van de Nza. Er komt een experiment voor de wijkverpleging, waarbij thuiszorg op een heel andere manier gaat worden gefinancierd. SoloPartners is betrokken bij deze ontwikkeling. Wat is er aan de hand? Tot nu worden zorgaanbieders betaald via het ‘uurtje factuurtje’ model. Als er een uur gewerkt wordt, kan er een uur worden gedeclareerd. Dit is al jaren het vaste stramien. De vraag is of dat model er niet voor zorgt dat cliënten soms te lang in zorg blijven.

Kan er niet slimmer, doelmatiger, worden nagedacht over de zorg?

Het experiment van de Nza gaat op basis van 10 cliëntprofielen een vaste som geld (per profiel) verstrekken aan de zorgaanbieder. Voor die hoeveelheid geld moet de zorg geleverd worden. Hoé de zorgaanbieder dat doet is aan hem zelf. Hoe efficiënter je dus om kunt gaan met planning en het verlenen van zorg, hoe gezonder het financieel wordt. Wij geloven dat kleinschalige, wendbare zorgaanbieders zoals zzp’ers weleens heel mooie manieren kunnen vinden om hier slim mee om te gaan. Wordt vervolgd.

lid worden

Tot zover de update over niet-gecontracteerd werken als zelfstandige. Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van ons bericht? Stuur ons dan een bericht. Steun je SoloPartners in ons streven om jouw een volwaardige positie te geven als zorgaanbieder? Sluit je dan aan >>

Dit artikel delen