“Je mist soms collega’s om mee te sparren”

Als zzp’er in de zorg hoor en lees je de laatste tijd vooral veel óver jezelf. In een serie met vier praktijkverhalen praten we niet óver zzp’ers, maar mét zzp’ers. Over wat er in de praktijk gebeurt. Over verantwoordelijkheid nemen, lastige situaties oplossen, blijven leren en zorgen dat je onderneming goed geregeld is.

We vertellen de verhalen van Anneke, Maarten, Fatima en Monique. Vier zelfstandig zorgprofessionals uit verschillende sectoren, met ieder hun eigen achtergrond en ervaring. Echte situaties en veelal herkenbare dilemma’s.

Deze week het verhaal van Maarten (38), zelfstandig begeleider in de gehandicaptenzorg

“Je mist soms collega’s om mee te sparren”

Maarten begeleidt jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking. De ene dag draait het om structuur aanbrengen in een woonsituatie, de andere dag om contact houden met ouders, school of een zorgteam. Hij werkt zelfstandig voor verschillende opdrachtgevers. Maarten: "Ik geniet van de vrijheid van het zzp-schap. Tegelijkertijd mis je soms collega's om mee te sparren."

Een situatie die bleef knagen

Maarten werkte voor een cliënt en het viel hem op dat de afspraken steeds vaker werden afgezegd. De persoonlijke situatie liet niet toe om de cliënt op de man af te vragen naar de reden. "Ik twijfelde voortdurend. Lag het aan mij? Moest ik meer loslaten? Of juist meer structuur bieden? Ik bleef ermee rondlopen en kon het moeilijk van me afzetten" vertelt Maarten. Normaal gesproken wordt zo'n vraag in een teamoverleg besproken. Maar als zelfstandig begeleider heb je geen teamoverleg.

"Ik nam de vragen en verantwoordelijkheid mee naar huis."

Intervisie met vakgenoten

Maarten vond ‘de oplossing’ in het deelnemen aan een intervisie-sessie met beroepsgenoten. Maarten, die lid is van SoloPartners, koos voor de ‘begeleide online intervisie’.  Als voorbereiding ontving hij een e-learning en moest hij een casus inleveren.

Tijdens de online intervisie werd zijn casus besproken met vijf beroepsgenoten en de gecertificeerde intervisiebegeleider. "Eerlijk gezegd wist ik niet goed wat ik ervan moest verwachten”, vertelt Maarten. "Wat mij vooral opviel was hoeveel herkenning er was. Niet alleen vanuit de gehandicaptenzorg, maar ook vanuit andere zorgsectoren."

Andere kijk op dezelfde situatie

Door de vragen en opmerkingen van de beroepsgenoten keek Maarten met andere ogen naar zijn casus. "Ik ontdekte dat ik vooral bezig was met het oplossen van gedrag, terwijl ik beter kon onderzoeken wat erachter zat." Die inzichten hielpen hem verder.

"De aangedragen oplossingen waren heel praktisch maar ik zag het op dat moment even niet meer. Ik besloot de begeleiding anders aan te pakken en dat had direct effect."

Minder ‘alleen’ ondernemen

Voor Maarten zit de grootste waarde van de online intervisie met beroepsgenoten niet alleen in de inhoud, maar ook in het gevoel dat hij niet los staat van alles. “Je werkt dan wel zelfstandig, maar je kunt wel sparren. Je merkt dat er meer professionals zijn die tegen dezelfde dingen aanlopen. Dat geeft energie en vertrouwen in je handelen."

Professionele ontwikkeling

Intervisie is voor Maarten inmiddels een vast onderdeel van zijn professionele ontwikkeling. "Je leert van anderen, krijgt nieuwe inzichten en blijft jezelf ontwikkelen. Dat maakt je uiteindelijk ook een betere zorgprofessional", besluit Maarten.

Volgende week het verhaal van Fatima, zelfstandig jeugdzorgprofessional.

Omwille van de privacy is gekozen voor een stockfoto