Nieuws

Minister breekt niet-gecontracteerde zorg af. Dit keer áchter de schermen.

dinsdag 12 november 2019    Dit artikel delen

Betrokken burger Roos Wouters noemt het vooral ‘geniepig’ hoe minister de Jonge achter de schermen probeert het recht op zorg af te breken en misschien is het dat ook wel. Omdat minister Schippers het jaren geleden niet voor elkaar kreeg om de ‘vrije artsenkeuze’ in zijn geheel van tafel te halen, probeert de huidige minister het nu in onderdelen. Het wetsvoorstel om de keuzevrijheid in de thuiszorg en GGZ af te bouwen zou al stilletjes door de ministerraad zijn goedgekeurd en langs de Raad van State voor advies. Het doel blijft hetzelfde: zorg verlenen zonder contract met een zorgverzekeraar, wordt onmogelijk gemaakt. De keuzevrijheid in de zorg wordt steeds verder afgebroken.

Teken de petitie en verspreid hem onder je netwerk. Zeg ‘Nee tegen het beperken van keuzevrijheid in de zorg.

Keuzevrijheid beperken

De minister heeft samen met zorgverzekeraars nu een aantal jaar de ‘frame’ gecommuniceerd dat niet-gecontracteerde zorg fraude gevoelig en tweemaal zo duur zou zijn. Niet-gecontracteerde zorg zou veel meer uren in beslag nemen dan gecontracteerde zorg. Dat is vooral oneerlijk. Neem deze Kamerbrief uit oktober 2019. Oplopende percentages, bruggetjes naar zorgcowboys; we zijn de regie totaal kwijt over die niet-gecontracteerde zorg. Om die reden is de minister van mening dat er in de thuiszorg en de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) ingegrepen moet worden. De wet is al in voorbereiding en gaat volgens de minister nog vóór de kerst naar de Tweede Kamer.

Daarmee slaat de minister over dat niet-gecontracteerde zorg heel goed werkt voor cliënten die dit ontvangen. Het is namelijk juist kleinschalige zorg die mogelijk wordt gemaakt door deze niet-gecontracteerde financieringsvorm. De mate van tevredenheid van de verzekerde maakt overigens geen onderdeel uit van welk onderzoek dan ook. Daarnaast is de burger niet geraadpleegd voordat dit soort besluitvorming wordt voorbereid en dit laat volgens de Werkvereniging weer eens zien hoe er in dit land besloten wordt. En dan nog even over die kosten: de uurtarieven bij niet-gecontracteerde zorg liggen substantieel lager dan bij gecontracteerd. Ook dat perspectief wordt gemakshalve niet meegenomen in de afweging van de minister. 

.. achter de schermen

Zijn de onderzoeken die de minister naar voren haalt uitgevoerd door Vektis. Vektis werkt heel nauw samen met VECOZO. VECOZO is eigendom van zorgverzekeraars. Lees bijvoorbeeld hierDaarnaast vindt in het kader van de uitvoering van wettelijke taken én op instructie van zorgverzekeraars onderlinge gegevensuitwisseling plaats tussen Vektis en VECOZO.” Vektis wordt op zijn minst beïnvloed door zorgverzekeraars en de ‘onafhankelijke’ onderzoeken die de minister keer op keer naar voren haalt, blijken iedere keer precies te vertellen waar zorgverzekeraars op hopen. Een onafhankelijk onderzoek naar het waarom niet-gecontracteerde zorg tweemaal zoveel inzet vraagt, is nooit gedaan.

Zorgverzekeraars nog machtiger maken

De minister en zorgverzekeraars geloven heilig in het fenomeen gecontracteerde zorg. Als we bijvoorbeeld de thuiszorg nemen, dan lezen we in het Hoofdlijnen Akkoord Wijkverpleging een aantal passages over de bedoeling van contractering. “Het contracteerproces dient zorgverleners te ondersteunen om zinnige en zuinige zorg van goede kwaliteit te leveren en zorgverzekeraars te ondersteunen om voor hun verzekerden goede zorg doelmatig in te kopen. Daarbij bestaat er wederzijdse contracteervrijheid, moeten zorgverzekeraars aan hun zorgplicht voldoen en moeten cliënten voldoende en heldere keuzemogelijkheden hebben.” Om dit te kunnen bereiken is contractering de enige optie, aldus de minister en zorgverzekeraars.

Daarmee slaat de minister over dat het huidige proces van contractering de wensen van patiënten juist verdringt. Volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) moet de zorginkoop veranderen. Waarom zou je dan dat proces nog meer leidend willen maken? Tienduizenden zorgverleners zijn op dit moment afhankelijk van niet-gecontracteerde zorg en krijgen geen passend contract aangeboden. Alternatieve, ‘innovatieve vormen‘ van contractering werden door deze minister beloofd, maar zijn tot op heden niet tot stand gekomen. Eldermans | Geerts haalt aan dat zuiver insteken op gecontracteerde zorg scheve situaties tijdens onderhandelingen met zich mee zou kunnen brengen. Immers, of je tekent een contract of je hebt geen financiering. Bij omvallende zorgaanbieders is de cliënt niet gebaat. Tenslotte en zeker niet onbelangrijk, zijn grote gecontracteerde zorgorganisaties nu juist de organisaties die kampen met torenhoog verzuim, enorm verloop en lage medewerkerstevredenheid. Dus waar komt het bruggetje vandaan dat we alleen via contractering ‘zorgverleners ondersteunen’? Zowel bij gecontracteerde áls niet-gecontracteerde zorg zijn mooie én kwetsbare voorbeelden te vinden van zorgverleners die tot hun recht komen. Dat hangt niet samen met de financieringsvorm, maar met de ruimte die professionals krijgen.

Kleinschalige zorgaanbieders de markt uit drukken

Waarom zou je als zorgverzekeraar een zorgverlener die een goedkoper uurtarief heeft, minder vaak ziek is, een veel hogere arbeidstevredenheid heeft dan in loondienst én tevreden cliënten met zich meebrengt uit de markt willen drukken? Deze omstandigheden van niet-gecontracteerde zorgverleners doen toch juist recht aan het realiseren van goede, betaalbare en toegankelijke zorg voor alle verzekerden, gericht op het bevorderen van gezondheid en kwaliteit van leven?

Twee woorden: Administratieve. Lasten.

Voor zorgverzekeraars is de pijn van administratieve lasten bij niet-gecontracteerde zorg, nog steeds groter dan het belang om passende en dus kleinschalige niet-gecontracteerde zorg te faciliteren rondom de verzekerde. De zorgverzekeraar heeft last van al die kleine zorgaanbieders en dus is er bij monde van de minister maar één oplossing; de grote (zieke) gecontracteerde organisaties moeten nog groter worden. Een aantal jaren lobby werk verder gaan we zien of deze minister er in slaagt om de arbeidsmarkt in de zorg weer een nieuwe klap uit te delen en de keuzevrijheid voor de burger verder te beperken.

Steun jij onze berichtgeving? Sluit je dan aan. Ruim 12.500 zorgverleners gingen je voor.

Teken de petitie en verspreid hem onder je netwerk. Zeg ‘Nee tegen het beperken van keuzevrijheid in de zorg.

Dit artikel delen